SMY206U-SOSYAL MEDYA VE KURUMSAL İLETİŞİM
Ünite 2: Kurumsal İletişim Yönetimi ve Liderlik
Kurumsal İletişim Yönetimini Kavrama
İnsanın olduğu her oluşumda iletişimden bahsetmemek kaçınılmazdır. Buradan yola çıktığımızda kurumlardaki iletişimin kendiliğinden oluşması beklenir. Fakat kendiliğinden oluşan iletişimin düzensiz olacağı gerekçesiyle, yönetilmeye ihtiyaç duymaktadır. Şayet bunun yapılmadığı bir durumda kontrolsüzlükten doğan pek çok problem oluşacaktır.
İletişim kişiler arasındaki duygu, düşünce ve bilgi alışverişi yapmak ve anlaşılmayı amaçlayan bir süreçtir. İletişim ayrıca, tüzel kişinin veya kurumların kendini ifade etmesinin yolu olarak da açıklanabilir. İletişime bu açıdan baktığımızda vurgulanmak istenen kurumun düşüncesini, hedeflerine yönelik isteklerini ve hizmet ettiği alanla ilişkili bilgisini diğer paydaşlarla paylaşımını gerçekleştirme şekli olarak söylenebilir.
Kurum genel olarak iki ya da daha fazla bireyin bir araya gelerek ortak değerleri kurallar doğrultusunda koruyan, benzer yargılara sahip ve aynı amaçlara hizmet eden insanlar bütünü şeklinde ifade edilmektedir.
Kurumsal iletişim kavramının 20.yy sonlarına doğru akademik açıdan üzerinde durulması gerektiği anlaşılmıştır. İç iletişim, kurumla ilişkili çalışanların arasında yapılan, her resmi ve resmi olmayan temastır. Dışsal olarak ise yine kurumun tüzel kişiliği ile alakalı olup çıkarları doğrultusunda gerçekleştirilen bilgi ve fikir alışverişidir diyebiliriz.
İletişim bir kurumun önem vermesi gereken yegâne konulardan biri olarak nasıl bir sistematiğe sahip olması gerektiğini belirlemek, kurumun şekil ve yapısına bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Her kurumun gerekli işleyişi sağlamak için kendiliğinden veya bir disipline sahip olan iletişim yöntemlerine ihtiyacı vardır. Bu yöntemler gerçek kişiler veya tüzel kişiler olarak, bağlantı kuracağı resmi ilişkilerden kaynaklanan ya da gayri resmi ilişkilerin sonucu olarak şekillendirilmiştir.
Genel olarak resmi iletişim dikey, yatay, çapraz ve dışa dönük iletişim şeklinde gerçekleşir. Resmi olmayan iletişim, kurumlarda doğal olarak kendiliğinden oluşan bir iletişim şeklidir.
Kurum İçi İletişimin Amaç ve İşlevleri
Kurum içi iletişimin eksikliğini yaşayan örgütlerde, örgütün hedefleri, görevleri veya uygulamakta olduğu planları ve örgüt içerisindeki bazı sorunlar hakkında ki bilgiler bilinememekle birlikte, yönetimde ciddi sorunlar meydana çıkarmakta ve kurumun işleyişi bozularak örgütün hedeflerine ulaşması güçleşmektedir.
Çalışanlar, yöneticilerin kendilerinden ne yapmalarını istediklerini, diğer alt veya üst grupların neler yaptıklarını, kurum dışında kurum ile ilgili gelişen olayları ve yöneticilerin ne yaptıkları hakkında bilgi sahibi olmak isterler. İş birliği yapan çalışanlar, diğer çalışanların ne
yaptığını, onlar ile eşit mi yoksa daha az/çok iş yaptıklarını da bilmek isterler.
Kurum içi iletişimin işlevlerini genel olarak dört farklı başlık altında toplayan Akıncı ve Bat, başlıkları bilgi edinme, hedef kitleyi etkileyip ikna etme, emir verme ve öğretici, iletişimin birleştirme ve eşgüdüm sağlama şeklinde belirtmiştir.
Kurumsal iletişim bir çeşit yönetimdir. Her yönetim şeklinde olduğu gibi bu yönetim şeklinde de etkililik, etkinlik, verimlilik söz konusudur.
Kurumda alınan kararların iyi yönetilebilmesi için etik kurallara uyulması gerekmektedir. Bu etik kural ve kodlar kurumun gerçek kurum kimliğini ortaya çıkarmaktadır. Kurumsal iletişim yönetimi bir bütünden oluşmaktadır. Bu bütün bünyesinde bir organizasyonda bulunması gereken departmanları barındırmaktadır. Bunlar; pazarlama, üretim, satış ve insan kaynaklarından oluşmaktadır. Bu fonksiyonlara uygun olarak bir yönetim anlayışı geliştirilmelidir.
Liderlik Kavramı ve Kurumsal İletişimdeki Yeri
Yönetim bir örgütteki planlama, organize etme, liderlik ve kontrol fonksiyonlarının bir bileşkesi olup, etkin ve verimli sonuçlara ulaşmada önemli bir bileşeni oluşturmaktadır. Örgütler belirledikleri amaçlarına ulaşmak amacıyla örgütsel kademelerde yer alan alt, orta ve üst düzey yöneticilerine çeşitli statü ve roller vermektedirler. Ancak, örgütsel olarak başarıya ve verimliliğe ulaşmada önemli diğer bir faktör de liderliktir. Çünkü yöneticilere verilen yasal otorite (güç) bazen etkili sonuçlar alınmasında yetersiz kalmaktadır. Bu kapsamda örgütlerin optimum etkinliğe ulaşmalarında güçlü bir liderliğe ve yönetime ihtiyaçları bulunduğunu ifade etmek mümkündür.
Lider, bir grup insanı kendi vizyonlarını takip etmek ve gerçekleştirmek üzere etkileyen, yönlendiren ve ilham veren, sonuçta da ortak ideallere ulaştırabilen kişidir.
Yönetici ile liderlik bazı ortak özelliklerinden dolayı bir kesim tarafından eş anlamlı olarak nitelendirilmektedir. Fakat bu durum doğru değildir.
Yönetici ve lider özellikleri elbette bir noktada çakışmakla birlikte, birbirinden farklı bazı özelliklere de sahiptirler. En önemli ayırt edici özellik, yönetici gücünü mevkiinden alıyorken, lider gücünü bilgisinden ve tabi ki kişiliğinden almaktadır.
Lider, bulunduğu örgütteki üyelerin, kendi benimsediği hedefler ve düşünceler etrafında toplanmasını sağlayan, bu bağlamda peşinden sürükleyen kişi olarak tanımlanmaktadır.
Bazı kaynaklara göre liderlik iki farklı açıdan tanımlanmıştır. Bu tanımlar süreç ve özellik açısından değerlendirilmiştir.
Birçok araştırmada kesin bir sonuca varılamamasına rağmen, liderleri diğer insanlardan ayıran özelliklere sahip olduğu düşünülmekle birlikte, bu tür özelliklere sahip olan bireylerin liderlik yapabilecekleri düşünülmektedir. Bu düşüncelerin zıttı olarak, bu özellikleri taşımayan bir bireyin liderlik yapamayacağı savunulmaktadır.
Liderlik olgusu eskiden beri var olmasına ve yoğun ilgi görmesine rağmen, liderliğe dair sistematik sosyal bilimsel çalışmalar 1900’lü yıllarda ancak başlamıştır
Liderlik Türleri
Liderlik esasen formal veya formal olmayan pek çok kişinin bir araya gelerek oluşturduğu grupların ihtiyaç duyduğu bir olgudur. Liderlerin temel özelliğinin insanları bir amaç uğruna çabalaması veya çalışması için motive etmesi olarak görebiliriz.
Kurumların işleyişini ve problem çözümünü en etkili şekilde gerçekleştirebilmek adına bu kurumların yönetilmesinde belli başlı liderlik türleri ortaya çıkmıştır. Günümüzde ise bu türler sayesinde hangi kurumun nasıl ve ne şekilde yönetileceğine ilişkin doğru bir yönetim anlayışına sahip lideri belirlemek mümkündür. Her kurumun beklentisi olan nitelikli işlevsellik adına lider, kurumun iş kalitesini artırmada oldukça etkili bir yapı taşıdır.
Liderliğin grupların boyutlarıyla ilintisi göz ardı edilmemesi gereken bir husustur. Bu küçük gruplar ve büyük grupların oluşumunda yönetim anlayışının doğrultusunu bize gösterir.
Küçük gruplarda liderlik, aradaki mesafenin pek sağlanamadığı, daha şahsi olması nedeniyle duyguların işe etki ettiği, liderin olumlu-olumsuz her türlü davranışının, gruptaki her bireyi doğrudan etkilediği ve yönetenin kişiliğinin doğrudan etkisi altında olan bir liderlik anlayışına sahiptir. Aynı zamanda “şahsi liderlik” olarak adlandırılır. Hem kapsamı hem de üye sayısı açısından daha geniş bir yapıya sahip olan büyük gruplar da ise küçük grupların aksine liderin kişisel duygularını karıştırması çok düşük bir olasılığa sahiptir. Büyük gruplar genelde formal gruplardır ve kurumların işleyişinde yönetim bu perspektifte işler. Resmidir, mesafelidir, yönetim ile bireylerin doğrudan ilişkisi sınırlıdır. Bu ise “yönetici liderlik” olarak adlandırılır.
Pek çok araştırmacının üzerinde çalışarak ortaya çıkardıkları, günümüzde de kabul görmüş belli başlı davranışlara ve anlayışa sahip olan liderleri dokuz başlık altında toplanmak mümkündür.
Kurumsal İletişim ve Liderlik
Lider, bir grup insanı belirli amaçlar etrafında birleştiren, onları bu amaca ulaşmak için harekete geçiren ve motive eden kişidir. Bu tanımdan da görüleceği üzere liderliğin esasını; başkalarını etkileyebilme ve onları belirli bir davranışa motive ederek yönlendirebilme oluşturmaktadır.
Tüm liderlik tiplerinin en önemli özelliği sağlam bir iletişim kurma becerisinden geçmektedir. İletişim kurma becerisinden yoksun olan birinin liderlik yapabilmesi mümkün olmamaktadır. Sadece liderlik için değil, organizasyon içinde çalışan herkesin güçlü bir iletişim becerisi olması gerekmektedir. Fakat bu durum liderler için daha çok önem arz etmektedir.
Liderler, daimi olarak ekibiyle iletişim halinde olmak zorundadır. İletişim eksikliği yaşandığında kurum içinde gerilemeler yaşama ya da durağanlığa geçme durumu söz konusu olacaktır. Liderler yeniliği ve inovasyonu seven bir yapıya sahiptirler.
Liderler; iletişim kurallarına hakim olmak zorundadır. Bu kuralları bilmeyen ya da bu kurallara hakim olmayan liderlerin, kurum işleyişinde sorun yaşamaları olasıdır. Giderek artan kurumsallaşma ile “kurumsal liderlik” büyük önem kazanmıştır.
Kurumsal iletişim yönetimi ile liderlik arasında büyük ilişki söz konusudur. Kurumsal iletişimin güçlü olması, liderin ne kadar iyi olduğuna bağlıdır. Aynı zamanda da liderin ne kadar güçlü iletişim becerilerine sahip olduğu da kurumun başarısını ortaya koyacaktır.