İktisat Tarihi — Ünite 5 Soru-Cevap

Avrupalılar gelmeden önce Amerika kıtasında gelişmiş tarım sistemleri, yerleşik topluluklar, bölgesel ticaret ve maden işçiliği mevcuttu. Özellikle Meksika, Orta ve Güney Amerika’da sulamalı tarım sistemleri gelişmişti. Kuzey Amerika'da ise daha çok avcılık ve toplayıcılık yapılmaktaydı.

Tarım, eski dünyadan bağımsız olarak gelişmişti. Mısır, patates, kakao gibi bitkiler yetiştirilmekteydi. Ancak hayvancılık oldukça sınırlıydı. Lama gibi hayvanlar taşıma için kullanılırken, evcilleştirilmiş koşum hayvanı yoktu.

Toprak ve doğal kaynakların bolluğu ile emeğin kıtlığı kolonilerin ekonomik yapısını şekillendirmiştir. Bu durum sanayileşmeyi geciktirmiş, tarım ve hammaddelere dayalı bir ekonomik yapı oluşturmuştur.

İngiltere'nin merkantilist ticaret politikaları kolonilerin dış ticaretini kısıtlamış, üretim ve ihracat faaliyetlerini sınırlamıştır. Gümrük vergileri, ithalat kısıtlamaları ve üretim yasakları bağımsızlık arayışını hızlandırmıştır.

İngiltere’nin kolonilerde ağır sanayi yatırımlarını yasaklaması ve dış ticaret üzerindeki sıkı denetimi, kolonilerin sanayileşmesini engellemiş ve sadece hammadde sağlayıcı bir rol üstlenmesine neden olmuştur.

İngiltere'nin merkantilist politikaları ve gümrük vergileri, kolonicileri ekonomik olarak zorluyordu. Sanayileşmenin engellenmesi ve tekeller halkı isyan ettirdi.

Siyasal bağımsızlık, ekonomik bağımsızlığı getirmedi. Emek hâlâ kıt, ticaret hâlâ İngiltere ağırlıklıydı. Ancak pamuk ihracatı artarak yeni bir ekonomik dinamizm yarattı.

Kuzey eyaletleri sanayileşmeye başlamışken, güney eyaletleri köle emeğine dayalı tarım ekonomisi sürdürüyordu. Bu fark, ülkenin siyasi ve ekonomik yapısında büyük bir ayrım yaratmıştır.

Toprak sahibi olma arzusu, düşük ücretli emek arzının olmaması, altyapı eksikliği ve Jeffersonyen tarımsal demokrasi anlayışı sanayileşmeyi geciktirmiştir.

ABD nüfusu hızla arttı. 1790’da 4 milyon olan nüfus, 1870’te 40 milyonu geçti. Göçler ve yüksek doğum oranları bu artışta etkili oldu.

1793'te Eli Whitney tarafından geliştirilen çırçır makinesi, pamuğun işlenmesini kolaylaştırarak pamuk üretimini artırmış, köle emeğine olan talebi yükseltmiştir.

Gümrük tarifeleri artırılmış, Homestead Act ile toprak dağıtımı yapılmış, Ulusal Bankacılık Yasası çıkarılmış ve gelir vergisi uygulamaları getirilmiştir.

Seri üretim hatları, değiştirilebilir parça sistemleri, iplik makineleri ve buhar gücü gibi yenilikler üretimi hızlandırdı ve iş gücünü azalttı.

Köleliğin kaldırılmasıyla eski sistem çöktü. Ortakçılık yaygınlaştı, pamuk üretimi azaldı, basit sanayileşme girişimleri başladı.

1862’de çıkarılan yasa ile 21 yaş üstü vatandaşlara 160 dönüm toprak verildi. Bu, batıya göçü ve tarımsal üretimi teşvik etti.

Doğal kaynakların bolluğu, nüfus artışı, göçler, korumacı gümrük politikaları, ulaşım altyapısı ve kitlesel eğitim sanayileşmeyi desteklemiştir.

Ülkenin iç bölgeleri kıyılara bağlandı. Tarım ve ticaret gelişti. Yeni yerleşim alanları açıldı. Sanayileşmenin temelini oluşturdu.

Yüksek gümrük vergileriyle yerli üretim desteklendi. Bebek sanayiler dış rekabetten korunarak büyüdü. Bu politikalar sanayileşmenin önünü açtı.

Sanayileşmeye rağmen tarım hâlâ ekonominin temeliydi. 1860’ta iş gücünün %60’ı tarımda çalışıyordu. Tarım uzun süre önemini korudu.

Sermayeye erişimi kolaylaştırdı. Banka sayısı 338’den 27.864’e çıktı. Bu büyüme yatırımcıları cesaretlendirdi.