Halkla İlişkiler Yönetimi — Ünite 6 Soru-Cevap

Halkla ilişkiler stratejisi proaktif ya da reaktif (tepkisel) olarak tasarlanabilir.

Proaktif strateji, du­rum analizinden elde edilen sonuçlara dayalı olarak bir sorun ya da fırsat üzerinden belirlenirken reak­tif strateji kurum içinden ya da dışından kurumu kritik düzeyde etkileyecek şekilde gelişen ve acil yanıt verilmesi gereken durumlarda, yani krizler­de kullanılır.

Araştırma sonucunda belirlenen problem ya da fırsat doğrultusunda belirlenen kampanya amacı ve hedefleri stratejik planlamanın ilk adımını oluştu­rur.

Halkla ilişkilerde stratejik yönetim sü­reci dört adımdan oluşur: araştırma, planlama ve programlama, uygulama ve son olarak da değerlen­dirme.

Stratejik düşünme; gelecek­te arzulanan durumu öngörmek veya oluşturmak, hangi güçlerin hedefe doğru ilerlemeye yardımcı olacağını ve engelleyeceğini belirlemek ve istenen duruma ulaşmak için bir plan formüle etmektir (Cutlip, 2012, s. 287-288).

Pay­daş yönetimi, paydaş çıkarlarının sistematik olarak değerlendirilmesine yönelik bir yöntemi ifade eder (Freeman ve Liftka, 1997) ve “paydaşlarla iletişim kurmak, müzakere etmek, anlaşma yapmak ve iliş­kileri yönetmek, onları kuruluşa ve diğer paydaşlara faydalı olacak şekilde davranmaya motive etmek” şeklinde tanımlanmaktadır (Harrison ve St. John, 1998, s. 14).

Stratejik iletişimciler; genellikle bir kuruluş üze­rindeki belirsiz olayların etkisini belirleme, kontrol etme ve olumsuz etkilerini en aza indirme sürecine risk yönetimi adını verir.

Kriz yönetimi; bir kuruluşun kontrolü dışında, beklenmedik anda meydana gelen ve acil müda­hale gerektiren durumları yönetmesi ve kurum, kuruluşların bu gibi durumları en az zararla atla­tabilmesi için gerekli faaliyetlerin yerine getirilme­si anlamına gelir.

Konumlandırma, bir kurum ve kuruluşun kendisini ilgili paydaşların zihninde benzersiz bir anlamda nasıl farklı algılanmak istediğini yönetme sürecidir. Yani, özellikle rakiplerinden farklı olarak kitleleri tarafından nasıl görülmek ve bilinmek istediğinin kararıdır.

Kurumların stratejik iletişim sürecinde üç farklı türde iletişim amacı olabilir: İtibar yönetimi amacı, İlişki yönetimi amacı, Görev yönetimi amacı.

İtibara yönelik amaç kuruma yönelik algı ve iti­barın yaratılması, korunması, iyileştirilmesi gibi alt amaçları kapsamaktadır.

Hedeflerin doğru belirlenmesi, kurum kaynak­larının en çok katkı sağlayacak yere harcanmasına olanak sağlar; yöneticiler ve iletişimciler arasında­ki anlaşmazlık riskini en aza indirir, yöneticilerin program performansını değerlendirmesinde netlik sağlar (Weiner, 2021).

Doğru hedefler için temel sorular(Weiner, 2021): Kim, ne, ne zaman, ne kadar, farkındalık hedefleri, kabul ya da tutum hedefleri, eylem hedefleri şeklindedir.

Eylem hedeflerine örnek olarak verilebilir.

Farkındalık hedeflerine örnek olarak verilebilir.

Proaktif eylem stratejilerinde kurumsal performans, hedef kitle katılımı, özel etkinlikler, anlaşma ve birliktelikler, sponsorluklar gibi stratejilerden faydalanılır.

Sponsorluk bir kurumun, pazarlama ve kurumsal iletişim hedeflerine ulaşmak amacıyla kendi ku­rumsal ve marka kimliğine/özüne uygun spor, kül­tür-sanat, çevre, eğitim gibi sosyal konular arasın­dan geliştirilmeye, desteklenmeye ihtiyaç duyulan alanlardaki kişi, kuruluş veya etkinlikler için ver­diği para, malzeme, teçhizat, mekân gibi tüm des­tekleyici faaliyetlerin planlanması, uygulanması ve denetlenmesi süreçlerini kapsayan, taraflar arasında belirli bir süre boyunca karşılıklı olarak birbirlerine fayda sağlamaya yönelik bir iş anlaşmasıdır.

Mağduriyet başlığı içerisinde yer alan kriz türünün içerisinde yer alır.

Masumiyet karinesi, suç somut ve kesin delillerle kesinleşmediği sürece kimsenin suçlu olarak değerlendirilemeyeceğini be-lirten temel bir hukuk doktrinidir.

Olumlu çekiciliklerin temelin­de sevgi, mutluluk ve neşe duyguları yer alır.

İç paydaşlar söz konusu olduğunda en yaygın kullanılan taktikler videolar, toplantılar, haber bültenleri, raporlar, CD/DVD, e-posta, intranet, kurumsal televizyonlar, yüz yüze görüşmeler olabilir.