Eğitici İçerik Tasarımı — Ünite 3 Soru-Cevap

Klasik koşullanma, bir organizmanın çevresel uyaranlar arasındaki ilişkileri öğrenerek belirli bir tepkiyi kazanması sürecini tanımlayan bir öğrenme türüdür.

Genelleme ilkesi, hayvanların ve insanla­rın öğrendikleri tepkilerin, benzer durumlar veya uyaranlar karşısında da geçerli olabileceğini anla­mamıza yardımcı olur.

Watson’un 1930 yılında ortaya attığı bu söylem davranışçı eğitim kuramının klasikleri arasındadır.

Öğrencilere davranış öğretme veya istenme­yen davranışları engelleme, öğretmen-öğrenme sürecinde etkili bir şekilde kullanılabilir

Deneme-yanılma sürecinde hedefe götüren davranışlara bağlanılırken hedefe götür­meyen davranışlar ise elenir. Bu ilkeye göre, kullanılmayan davranışlar zamanla unutulabilir.

Edimsel koşullanmada, davranışın sonucunda ortaya çıkan ve davranışın tekrar etme olasılığını artırarak olumlu sonuçlar yaratan uyarıcılara ‘pe­kiştireç’ denilir.

Edimsel davranışlar, organiz­ma tarafından kendiliğinden başlatılan ve sonuçları tarafından kontrol edilen davranışlardır.

Edimsel davranışın sonucunda ortaya çıkar.

Sosyal bilişsel öğrenme kuramı, bireylerin sosyal deneyimlerinin, bilişsel süreçlerin ve öz-düzenlemenin öğrenmeyi nasıl etkilediğini açıklamak için kullanılır.

Sosyal bilişsel öğrenme kuramı, insanların etkileşimli öğrenmeyi teşvik ettiğini savunur. Katılımcı­ları etkileşimli bir öğrenme sürecine dâhil etmek için grup tartışmaları, deneyim paylaşımları veya soru-cevap oturumları gibi etkileşimli öğrenme yöntemleri kullanılabilir. Örneğin, katılımcılara çevre dostu uygulamalarını veya deneyimlerini paylaşmaları için fırsatlar vererek bunları gruplar halinde tartışmaları için ortam oluşturulabilir.

İnsanın eksik veya kesik görüntüleri tamamlama eğilimi bulunmaktadır. Bu nedenle insan nesnelerin eksik parçalarını zihinsel olarak tamamlar. Buna tamamlama yasası denmektedir.

Gestalt kuramının benzerlik ilkesi kullanılarak sunumdaki benzer bilgiler aynı şekil, renk veya düzen kullanarak vurgulanabilir. Benzer bilgileri aynı renkte veya sembollerle vurgulamak katılımcının bilgiyi daha kolay bağlamala­rına yardımcı olacaktır. Örneğin, tüm çevre dostu ürünler yeşil bir renkle veya aynı tür sembollerle gösterilerek katılımcıların dik­kati çekilebilir.

Bilişsel öğrenme için şu soruların yanıtlanması gerekir;
1.Yeni bilgiler nasıl alınır?
2.Edinilen yeni bilgiler nasıl işlenir?
3.Bilgi nasıl uzun süreli olarak saklanır?
4.Depolanan bilgi nasıl geri getirilir ve hatırla­nır?

Uzun süreli bellek, kısa sü­reli bellek gibi, bir kişinin tüm önceki izlenimleri­ni, bilgilerini ve edindiği bilgileri depolar; ancak, yalnızca bilgi alımı için kullanılan statik bir dosya sistemi değildir. Uzun süreli bellek, bilginin, bire­yin onu bilince geri çekene kadar gizli bir durum­da- akıldan çıkmış ve az kullanılmış- durabileceği daha kalıcı bir depodur.

Katılımcıların dikkatini çekmek ve İlgi çekici bir hikâye, soru veya ilginç bir istatistik ile sunumunuzun içe­riğini oluşturmaya başlayabilirsiniz. Bilgiyi işleme kuramına göre, bilgilerin anlamlı bir şekilde ör­gütlenmesi, öğrenmeyi artırabilir. Sunumunuzun içeriğini mantıksal bir sıra, kronolojik düzen veya tematik gruplandırma kullanarak düzenlemek katı­lımcıların bilgileri anlamlı bir şekilde örgütleyerek öğrenmesi için fayda sağlayabilir. Görsel öğeler, bil­gileri işleme sürecini destekler. Bilgilerinizi sunar­ken, önemli noktaları vurgulamak ve tekrar etmek, bilgilerin uzun süreli bellekte kalmasına yardımcı olabilir.

Öğrenmenin beyin ve sinir sistemi üzerindeki etkilerini araştırarak, öğren­me süreçlerini biyolojik ve nöral faktörlerin ışığında açıklamaya çalışır. Yapılan araştırmalarda elde edilen bulgular doğrultusunda insan beyninin çalışma prensibini keşfetmeden öğrenmenin tam olarak anlaşıla­mayacağı görüşü benimsenmiştir

Nörofizyolojik kurama göre beynin dikkat süresi sınırlıdır, bu nedenle sunum içeriğinde sık sık değişen unsurlar veya öngörüle­meyen öğeler eklemek katılımcıların dikkati canlı tutulabilir. Bununla birlikte bilgi bom­bardımanından kaçınmak ve katılımcıların dikka­tinin sürekliliğini sağlamak için bilgileri sınırlamak ve öncelikli olanları belirlemek fayda sağlayabilir. Soyut veya belirsiz ifadeler, beyin için zorlayıcı ola­bilir. Sunum içeriğinde açık, somut ve net ifadeler kullanmak katılımcıların bilgileri daha iyi anla­masına olanak tanıyabilir. Katılımcıların duyusal algılarını harekete geçirmek, bilgilerin daha derin bir şekilde işlenmesine yardımcı olabilir. Eğitim materyalleri, öğrenme objeleri veya interaktif si­mülasyonlar gibi unsurlar içerik sunumunda kul­lanılabilir.

Yapılandırmacılara göre öğrenme zi­hinsel yapılandırmanın bir sonucu veya ürünüdür. Yani öğrenme, yeni bilgiler bir bireyin mevcut bilgi, anlayış ve beceri yapısına eklendiğin­de ve bu yapı üzerine inşa edildiğinde gerçekleşir.

Motivasyon öğrenmenin anahtarıdır. Motivasyon bağlantı kurmanın ve anlayış yaratmanın anahtarıdır. Öğrenciler önceden var olan bilgileri üzerinde düşünmek ve düşünce süreçlerini harekete geçirmek istemezlerse öğrenemezler. Eğitimcilerin, öğrencilerini öğrenme yolculuğuna katılmaya motive et­mek için çalışmaları çok önemlidir.

20. yüzyıl başlarının Ameri­kan Pragmatistleri William James ve John Dewey gibi düşünürler ile F.C. Bartlett, Jean Piaget ve L.S. Vygotsky'dir.