Dijital Medya ve Arayüz Tasarımı — Ünite 7 Soru-Cevap

VR (virtual reality), kullanıcıları tamamen farklı bir sanal ortama taşıyarak insan-bilgisayar etkileşimini üç boyutlu (3B) ve sürükleyici bir deneyime dönüştürür.

Artırılmış gerçeklik (AR), gerçek dünya ile dijital içeriği birleştirerek kullanıcıların gerçeklik algılarını zenginleştiren teknolojidir.

Sanallık devamlılığı kavramı, Milgram ve Kishino (1994) tarafından ortaya atılmıştır.

Arttırılmış sanallık (Augmented Virtuality - AV); temelde sanal olan ancak gerçek dünya ögeleriyle zenginleştirilmiş ortamları ifade eder.

Sanal gerçeklik teknolojisinin kökeni, 19. yüzyılın önemli bilim insanlarından biri olan Sir Charles Wheatstone’ın 1838’de icat ettiği ve temelde üç boyutlu görüntü oluşturmaya yarayan stereoskop cihazına kadar dayanmaktadır.

Bir görsel illüzyon oluşturma konsepti ile çalışan bu cihaz, 2B düzlemde beyni aldatarak üçüncü bir boyut eklemektedir. Stereoskop ile bir nesneye farklı açılardan odaklanıldığında insan beyni iki farklı görüntüyü birleştirmekte ve ortaya 3 boyutlu (3B) bir görüntü çıkmaktadır.

1929 yılında Edwin Albert Link tarafından icat edilen ve çoğunlukla Blue Box (Mavi Kutu) veya Link Trainer adıyla bilinen cihaz, dünyanın ilk ticari uçuş simülatörü olarak bilinmektedir.

Videoplace; kullanıcıları etkileşimli bir ortama yerleştirmek için projektörler, video kameralar, özel amaçlı donanımlar ve kullanıcıların ekran silüetlerini kullanıyordu.

1992’de ilk defa “Arttırılmış Gerçeklik (Augmented Reality)” terimini ortaya koyan isimler Thomas P. Caudell ve David W. Mizell’dir.

Virtual Boy, ticari olarak başarısız olsa da VR’nin ev kullanıcılarına yönelik potansiyelini ortaya koyması açısından önemlidir.

Duyusal sürükleyicilik, bir kişinin bir ortama veya deneyime tamamen dalmış ve çevresel duyularıyla yoğun bir şekilde etkileşimde bulunduğu bir durumu ifade eder.

Kullanıcının baş, vücut ve el hareketlerini algılayan sensör sistemlerinden oluşmaktadır. Kullanıcının fiziksel hareketlerini belirler ve bu bilgileri sanal ortama iletmek için kullanılır.

Sanal gerçeklik ortamları tek veya çok kullanıcılı olacak şekilde tasarlanabilmektedir. Çok kullanıcılı sanal gerçeklik uygulamaları genellikle internet bağlantısına sahiptir dolayısıyla katılımcılar sanal dünyalarda aynı anda benzer bir deneyimi paylaşabilirler.

AR ve VR arasındaki temel farklılıklar; gerçeklik algısı, donanım gereksinimleri, etkileşim ve deneyim, mobilite ve erişilebilirlik başlıkları altında toplanabilir.

Arttırılmış Gerçeklik (AR); tıp eğitimini geliştirerek, cerrahi hassasiyeti artırarak ve hasta bakım hizmetlerini iyileştirerek sağlık sektöründe önemli yeniliklere olanak sağlar.

Çevik (Agile) metodolojisi, süreci kısa geliştirme döngüleri şeklinde yöneterek hızlı ve esnek bir geliştirme süreci sağlar; sürekli geri bildirim ile hızlı adaptasyonu mümkün kılar böylece değişen ihtiyaçlara çabucak yanıt verilebilir.

Takım çalışmasını ve proje yönetimini merkezine alan, Agile’ın en popüler çerçevelerinden biri olarak öne çıkar.

Agile’a oranla daha geleneksel bir yaklaşım sunan Waterfall geliştirme modeli; projeyi gereksinim analizi, tasarım, implementasyon, test ve dağıtım olmak üzere belirli aşamalara ayırır.

Görünüm piramidi, kullanıcının bakış açısından sahnede neyin görülebileceğini tanımlar.

DIMM; daha sürükleyici ve sezgisel kullanıcı deneyimleri yaratmak için görsel, işitsel, dokunsal ve kinestezik gibi çeşitli duyusal araçların entegrasyonunu içeren bir yaklaşımdır.