Finansal Yönetim I — Ünite 7 Soru-Cevap

En çok kullanılan kısa vadeli finansman kaynakları banka kredileri, ticari krediler, finansman bonoları ve faktoring olarak gösterilmektedir.

En önemli kısa vadeli varlıklar; nakit, menkul kıymetler, stoklar ve alacaklardır.

Kısa vadeli varlıklar ile kısa vadeli yükümlülükler arasındaki farka net işletme sermayesi adı verilmektedir.

Kısa vadeli kaynakların yanlış kullanımı sonucunda işletmede likidite yetersizlikleri ve yetersiz kârlılık oranları ile karşılaşılabilmektedir.

Finansman kararları alınırken aşağıda yer alan maddelere dikkat edilmesi gerekmektedir:

• Öz kaynak ve borç kullanımlarının görece oranına hem ana şirket hem de iştirakler açısından bakılmalıdır.
• Uzun dönemli borçlar ve kısa vadeli borçların görece oranı değerlendirilmelidir.
• Farklı finansman kaynaklarının ulaşılabilirliği araştırılmalıdır.
• Finansman alternatiflerinin işletmenin riskine olan etkileri değerlendirilmelidir.
• Finansman kaynakların meydana getirdiği doğrudan ve dolaylı maliyetler incelenmelidir.
• Vergi yükümlülüklerinde finansman kullanımı sonucunda yaşanan değişimler göz önünde bulundurulmalıdır.

İşletmelerin kısa vadeli finansman kullanımlarının etkileyen faktörler olarak; sermaye yapısı, borç alma kapasitesi, piyasa koşulları, hız, maliyet, varlıkların vade yapısı, ulaşılabilirlik, esneklik, refinansman riski ve faiz oranı riski gösterilmektedir.

Erken ödeme iskontosu ifade edilirken genellikle “a/b net c” şeklinde açıklama yapılır. Burada a ile ödeme oranını, b ile iskonto için ödemenin kaç günde gerçekleşmesi gerektiği ve c ile alacağın en geç ne zaman ödeneceği ifade edilmektedir.

Banka kredileri, kısa vadeli finansman amacıyla kullanıldığında üç temel tipte kredi ile karşılaşılmaktadır. Bunlar spot kredi, çerçeve kredisi ve köprü kredisi olarak açıklanabilir.

Cevap: Köprü kredisi

Köprü kredisi, faiz ödemelerinin kredi kullanımına başlandığında talep edilebileceği, işletmelerin uzun vadeli kaynaklara erişene kadar ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlayan kredidir.

Kredi limiti kavramı bankaların işletmelere sağlamış olduğu ve işletmelerin belirlenen maksimum tutara kadar istediklerinde kullanabildikleri borçlanma miktarını ifade etmektedir.

Çerçeve kredisi maksimum limitler içinde belirli bir süre fonlara erişim imkanı sağlayan ve genellikle dönen özellikte olan finansman aracıdır.

Rotatif kredi belirli bir süre boyunca borçlanma, ödeme ve tekrar borçlanma imkânı sağlayan finansman aracıdır.

Akreditif kavramı ithalatçı adına bankaların ihracatçıya yapacakları ödemeleri gerçekleştirdiği bir finansman yöntemini ifade etmektedir.

Türkiye’de finansman bonolarının Sermaye Piyasası Kurulu kaydı ile ihracı gerçekleşmektedir.

Finansman bonosu ihracı gerçekleştirilerek arz edilecek kişilerden kısa vadeli borçlanma imkânı veren bir menkul kıymettir.

Anonim şirketler, kamu iktisadi teşebbüsleri, mahalli idareler ve mahalli idarelere bağlı işletmeler finansman bonosu çıkarabilmektedir.

Kredi notları Moody’s, Fitch ve Standard & Poor’s gibi bilinen derecelendirme şirketleri tarafından sağlanmaktadır.

Faktoring, işletmelerin alacakları ya da stokları gibi varlıklarını teminat olarak göstererek fon sağladıkları bir finansman yöntemidir.

Rücu edilebilir faktoring; işletmenin teminat olarak gösterdiği varlıkları dışında tüm varlıkları ile borcun ödenmemesi halinde sorumlu olduğu anlaşmadır.

Rücu edilemez faktoring, işletmenin geri ödenmeme halinde sadece teminat gösterilen varlıkları kadar sorumlu olduğu anlaşmadır.

Faktoringin avantajları olarak idari izleme, kanuni izleme, avukatlık masraflarının azalması, zaman tasarrufu, tahsilat birimi maliyetlerinin azalması, ek finansman sayesinde peşin ödeme indirimlerinden yararlanabilme, nakit girişi dolayısıyla vadeli satış yapabilme, işletmelerin yurt dışı satışlarında akreditif açmasına gerek kalmaması, nakit akışlarının öngörülebilir olması ve gerçekçi nakit planları yapılabilmesi gösterilebilir.