Programlama II — Ünite 2 Soru-Cevap

Bir problemin çözümünde kullanılan sıralı ve mantıksal adımların tümüne algoritma adı verilmektedir.

Algoritmanın bir programlama dili ile hazırlanmasına gerek yoktur. Bir başlangıç ve bitişinin olması
gerekmektedir. Karşılaşılabilecek tüm ihtimalleri kapsayacak nitelikte olmalı ve mutlaka belirli bir adım
sonunda bitmelidir, bitmeyen bir döngü içinde çalışmamalıdır.

Algoritmaların görselleştirilmesinde akış diyagramları kullanılmaktadır. 

Algoritmalarda kullanılan akış kontrol elemanları, her programlama dilinde birbirine benzer şekildedir. Aralarında sadece sözdizimi/syntax olarak küçük farklar olabilmektedir. Akış diyagramlarındaki ilişkilere göre, dile özgü kontrol elemanları ile program kodları hazırlanır.

Algoritmanın da tüm dünya tarafından kabul edilmiş çeşitli semboller ile gösterilmesine de Akış Diyagramı adı verilmektedir

Yalnızca belirli bir koşul yerine getirildiğinde bir kodu yürütmek istediğimizde karar verme gereklidir. “if” ifadesi bir koşulu kontrol ederek karar vermek için kullanılır. Eğer koşul doğruysa, bir ifade bloğu çalıştırılır (if bloğu denir), aksi takdirde başka bir
ifade bloğunu işleriz (else bloğu olarak adlandırılır). Kontrol kodunun diğer kontrol ifadeleri olan “if” ve “else” ise isteğe bağlı olarak akışa uygun şekilde kullanılabilir.

Python’daki for döngüsü, bir dizi (list, tuple, string) veya diğer yinelenebilir/tekrarlanabilir nesneler üzerinde yineleme
yapmak için kullanılır. Bir dizi üzerindeki her tekrara geçiş (iterasyon) denir.

Döngüler, içerdikleri kod bloklarının birden fazla sayıda çalışmasını sağlayan yapılardır.

for döngüsü Sözdizimini inceleyecek olursak;
for: Bir döngü başlatır
değer: Döngünün her bir yenilemesinde sıradaki değeri alan geçici
bir değişkendir
in: İşlem yapılacak her bir değeri diğerlerinden ayırır
liste: Sıralı olarak üzerinde işlem tekrarı yapmak istenilen nesnedir
İki nokta üst üste: altındaki sekme ile belirtilmiş kod bloğunun
çalıştırılma talimatını verir
döngü gövdesi: Tekrar edilerek yapılması istenen işlemlerin yazıldığı kod bloğudur

Range() fonksiyonu bir sayı dizisi oluşturmak için kullanılmaktadır. 

Bir for döngüsünü durdurmak, döngüden çıkmak için break anahtar kelimesi kullanılabilir.

Bu döngü genellikle önceden kaç kez işlem tekrarı yapılacağı bilinmeyen durumlarda kullanılır.

Python’da break ve continue ifadeleri normal bir döngünün akışını değiştirmek için kullanılmaktadır.

Python’da bir yorum ve pass deyimi arasındaki farkı, yorumlayıcının bir yorumu tamamen yok sayarken, pass deyimini yok saymamasıdır diyebiliriz. 

Pass deyimi genellikle bir işlevi olmaması gereken
fakat sözdizimi olarak bir ifade eklenmesi gereken durumlarda kullanılır.

Ad, isim diye bahsedilen kavramlar, değişkenler için kullanılan kavramlardır. Değişkenlere kurallar çerçevesinde istenilen isim verilebilir. Bu isimler, hafızada tutulan verinin adresini işaret eder.

Ad alanı, aynı amaç için oluşturulmuş sınıflar, fonksiyonlar ve özellikleri bir çatı altında toplayan yapıya verilen isimdir.

Kapsam, bir programın herhangi bir önek olmadan bir ad alanına doğrudan erişilebildiği kısımdır.

Herhangi bir anda, en az üç iç içe kapsam vardır.
1. Yerel adlara sahip mevcut fonksiyonun kapsamı
2. Global isimlere sahip modülün kapsamı
3. Yerleşik/Öntanımlı adlara sahip en dıştaki
kapsam

Bir fonksiyon içinde bir değişkene başvuru yapıldığında, ilk önce yerel ad alanında, ardından global ad alanında ve son olarak yerleşik ad alanında aranır. Başka bir fonksiyonun içinde bir fonksiyon varsa, yerel kapsamın içine yeni bir kapsam yerleştirilir.