Yiyecek İçecek Pazarlaması

Pazarlamanın ilk çıktığı dönemlerde sadece satış ve reklam odaklıve buna bağlı olarak bir dizi eylemin yer aldığı görüşü benimsenmiştir. Kentleşmenin yaygınlaşması, sanayileşmenin gelişimi, farklı malların tüketiminin artması üretimi arttırmiş ve buna paralel olarak toptancılık ve perkendecilik gelişmiştir. Sayılan bu gelişmeler neticesinde pazarlama konusunda da
farklı görüşler ve uygulamalar başlamıştır. 

1.Dönem (1920-1930) Üretime ve Ürüne
Yönelik Dönem
• 2. Dönem (1930-1950) Satışa Yönelik
Dönem
• 3. Dönem (1950’ler) Pazara ve Pazarlamaya
Yönelik Dönem
• 4. Dönem (1970-…) Toplumsal ve Çağdaş
Pazarlama Dönemi
olarak sınıflandırılmaktadır

Üretim ve ürüne yönelik döneminin başlıca
özellikleri aşağıdaki gibidir:

• Bu dönemde üretilen mal ve hizmetlere
olan talep arzdan daha fazladır.
• Üretilen malların satışı ile ilgili sorun yoktur.
• Sanayi devrimi ile birlikte kitlesel üretime
geçiş söz konusu olmuştur.
• Tüketicilerin istek ve beklentileri ikinci
plandadır.

3. Dönem (1950’ler) Pazara ve
Pazarlamaya Yönelik Dönem

Philip Kotler pazarlamayı; “Bireylerin ve grupların ihtiyaç duyduğu ürünlerin yaratılması,geliştirilmesi ve değişme değeri içermesi, sosyal ve yönetimsel bir süreç” olarak tanımlamıştır

Tanımlara bakıldığında temelde ortak noktalarının üç ögede toplandığı
görülecektir: Bunlar; üretici, tüketici, mal ve hizmetlerdir.

Pazarlama bu üç öge arasında uygulamaları kapsayan süreçler bütünüdür. Bu sürecin
merkezinde tüketiciler yer almaktadır. Pazarlamaya konu olan şey ürün ve hizmet olmaktan çıkarak, hedeflenen tüketicinin ve sorunlarının çözümü olmaktadır. Üretici üretmiş olduğu ürün yada mal/hizmetlerle tüketici odaklı olmak zorundadır.

1. Üretime ve Satışa Yönelik Pazarlama Anlayışı (Statik Yaklaşım)

Bu anlayış pazar ve pazardaki tüketicileri belirlemekten ziyade ürün üzerine ve ürünün kalitesine yoğunlaşan bir yaklaşımdır.

2. Pazara ve Tüketiciye Dönük Pazarlama Anlayışı (Dinamik Yaklaşım)

Bu anlayışın temel felsefesi, tüketici istek ve beklentilerinin belirlenmesi, pazarların tanınması
ve araştırılması, daha sonra da pazara uygun mal ve hizmetin üretilmesi üzerinedir.

Amerikan Pazarlama Birliği (AMA) hizmet kavramını  önceleri “satışa sunulan ya da malların satışıyla birlikte sağlanan eylemler, yararlar yada doygunluklardır” şeklinde tanımlamıştır.

Bu tanım uzun yıllar genel kabul görmüş tanım olarak kabul edilmiştir. Ancak mallar ile hizmetleri uygun bir biçimde ayıramaması bu tanımın en zayıf yönü olmuştur.  Bu ayrımın daha net ortaya konulabilmesi için AMA daha sonra “bir malın satışına bağlı olmaksızın son tüketicilere ve işletmelere pazarlandığında istek ve beklentilerin doygunluğunu sağlayan bağımsız olarak tanımlanabilen eylemler” olarak hizmet kavramını revize etmişlerdir.

Hizmetin özelliklerini genel olarak;

• Soyutluk (Dayanıksızlık)

• Eş Zamanlı Üretim veTüketim (Ayrılmazlık),
• Heterojenlik (Türdeş Olmama),
• Değişken Talep,
• Emek ve İlişki-Yoğunluk 

Pazarlama Eylemlerinin Alanları

Pazarlama Eylemlerinin Etkinliği

Rakip Firmaların Pazar Etkinlikleri

Devlet müdahalesi

Kar amacı taşımayan kuruluşların etkisi ve
dolaylı rekabet

Hizmet sunan işletmelerin kâr amacı taşımayan işletmelerle rekabet etmesi işletmelerin özellikle fiyat, tutundurma ve halkla ilişkiler faaliyetlerini etkilemektedir. Kâr amacı taşımayan işletmeler devletin olanaklarını pazarlama konusunda daha rahat davranabilmesine neden
olamakta, hizmet sunan işletmeleri dolaylı olarak etkilemektedir.

* Ürün
• Dağıtım
• Fiyat
• Tutundurma

şeklinde sınıflandırılmaktadır. Ancak geleneksel pazarlama karmasınınhizmet sunan işletmeler için yetersiz bazen de uygun olmaması nedeniyle pazarlama karmasına
• İnsan
• Fiziksel kanıtlar ve
• Süreç eklenmiştir.

İnsanların ihtiyacını karşılayan, karşılığında üretici ve aracıya para kazandıran ve pazarda değiş tokuşa tabi tutulan her türlü somut ve soyut kavramdır.

Bir ürün maddi bir şey olabileceği gibi maddi olmayan bir şey de olabilir. Aynı zamanda hem maddi hem de maddi olmayan özellikleri de barındırabilir. Örneğin, bir yiyecek onu oluşturan içerikler açısından düşünüldüğünde maddi bir üründür ancak lezzeti açısından bakıldığında maddi olmayan bir üründür.Tüketici açısından değerlendirildiğinde ürün, nefis yemeklerden ve içeceklerden oluşan bir menüye sahip yiyecek içecek işletmesinin bir parçası olarak
değerlendirilebilmektedir. Hizmet işletmesi olarakdeğerlendirilen yiyecek içecek işletmesi sunumlarının içinde yiyecek, içecek, masa, yemek takımları gibi somut ürünlerde sunmaktadır.

Dağıtım fonksiyonu bu görevi iki aşamada yerine getirmektedir. Dağıtım fonksiyonu önce ürüne yada hizmete ilişkin her türlü bilgiyi tüketiciye ulaştırmakta, daha sonra da
tüketicinin hizmetlerin üretildiği yere ulaşmasını sağlamaktadır

Pazarlama açısından yaklaşıldığında üç tür fiyatlama yaklaşımından
bahsedilmektedir. İşletmeler genelde,

maliyete dayalı fiyatlama yöntemleri,

talebe dayalı fiyatlama yöntemleri

ve rekabete dayalı fiyatlama yöntemlerinin her birini belli derecelerde kullanmaktadırlar.

• Reklam
• Satış geliştirme
• Halkla ilişkiler ve Duyurum
• Kişisel satış ve
• Doğrudan pazarlamadır.

Halkla ilişkiler, işletmenin çevresi ile uyumuna yardımcı olan ve çalışma ilişkilerini düzenleyen, sosyal ve ekonomik ilişkilerini destekleyen yönetsel bir fonksiyondur. Halkla ilişkiler çalışmalarında ana amaç, imaj yaratmaktır.

Duyurum,
bir örgüt yada kuruluşla ilgili olarak kitle iletişim
araçlarında belli bir karşılık ödemeden olumlu bir
tanıtma ve benimsetme eylemi olarak açıklanabilir.

veTutundurma araçları içinde yer alırlar

• Ürün:Tüketiciye Sağlanan Fayda (CustomerBenefit),
• Fiyat: Tüketiciye Ürünün Maliyeti (Customer Cost),
• Dağıtım: Tüketiciye Sağlanan Uygunluk/Kolaylık (Customer Convenience),
• Tutundurma: Tüketici İletişimi (CustomerCommunication) dir

Tüketici Maliyeti (Customer Cost):Sunulan değerin/hizmetin tüketici için en uygun olacak şekilde fiyatlandırılarak pazara sunulmasıdır.

Genişletilmiş pazarlama karması elemanları; insan, fiziksel kanıtlar ve süreç dir.

Hizmetin fiziksel kanıtları, hizmeti temsil eden tüm maddi unsurları ifade etmektedir. Hizmetin
ulaştırıldığı işletme ve tüketicinin etkileşimde bulunduğu çevre ile hizmetin iletişimini kolaylaştıran dokunabilir unsurlardan oluşmaktadır.

Yiyecek-içecek, işletmesindeki işgörenlerin üniformaları, kullanılan ekipmanlar, menüler, kartvizitler, broşürler fiziksel kanıtlar olarak değerlendirilmektedir